AERO

AERO

La printempal aero
havas...
la miel-dolceso
dil okuli di Ellix,
la ciel-blueso
dil korolo di aciano,
la vivaceso
dil flameto di lampiro.
Agez respiro.

T. M.

CHE LA PLUVO

CHE LA PLUVO

Me marchas sur
la strado,
kur,
observas de plaso kovrita,
me ja obsedita
pri ta enorma sponji griz
parplen pezoz
qui aquiz
parapluvi aquoz.

T. M.

MARTO

MARTO

Kande venas la printempo
tote plugayesk la tempo
e la violi naskas frua
sub la hela cielo blua.

Startas navo sub la suno
por irar til sur la luno
ma pluveskas, marto es fola:
chanj en un minuto sola;

pluvas, pluvas totsubite
e me standas parbalnite!

T. M.

PENSI

PENSI

Pensi kriptografita
per enigmatoz
nedechifrebla runi,
qui voyaj
kom impulsi telepatial
sur la fili senkorpa
dil amo,
en la planktono
dil konfuz metropolo
trair
la muro diafan
dil apatio
e dil nesavo
ante arivar
tandem
eme:
li atingas tua kordio
cirkumklozita
enkarcerigita
en involukro vitra
qua
quankam harda
lasas pasar
lia febla lumeto
e che lia
febla tepideso
ruptetesas
plenigesas
per fenduri
splendida
qui balde
avancas
sinuifante
branchifante
segun dika reto
intrikita
di plantaro Amazonian
til kruligar
splendide
la brilant
e kolda
karcero
liberigante la kordio tua
riviveskinta
inundita per amo.

T. M.

Pauzo

Kara lekteri,
me esperas ke vi pasis Bona Pasko;
ca-foye esas nula nova poemo, nam hodie esas festo-dio, e do vakancala dio.
La rendevuo esas por nexta* lundio.
Me vartas vi.
Saluto!
Tiberio

GUTI DE OMBRO / E GUTI DE LUMO

GUTI DE OMBRO
E GUTI DE LUMO

La blueso profunda
dil oceano
qua kolorizas per nokto
la vivo
gutif adsur mea spirito
frajil
lejer quale folio
qua chanjas direkto
che suflo
di vento,
qua chanjas koloro
che radio
di suno
montrante
al kreuri
sua verdeso maxim intensa,
ulfoye dum poka,
ulfoye
dum multa pazi
de mea konfuz irado
timoza e dubitoza.
Ulfoye dum multa,
ulfoye
dum poka salti
de mea nestabil saltado
tremetanta e necerta,
adsur mea anmo
lejer
frajil quale saponbulo
qua krevas
ruptesante
aden mil guteti
minuskul
che feblega
frolar,
qua flugas
libracante
che la berso di la brizo
montrante
en sua rotacar
mil astoniva kolori,
gutif
l’azuro sunoz
dil maro kristalatra
qua kolorizas per lumo
la vivo.

T. M.

POEMO DORSALA

POEMO DORSALA

Ye la dio kande tu me amos
Amez me
Nur hazarde
Frolante l’anmo
Me
Vivas
La rivero dil silenci
Sub cielo qua balde divenos blua
Un instanto ante la sunal su-kusho

T. M.