lunedì 18 marzo 2013

LA PAPAGAYETI


LA PAPAGAYETI

 

Tra la densega branchi

dil arboro

l’aero

fatigesas pasar.

Ma ta branchi

es tote

senfolia

ed olia

triste pala bruneso

akompanas la tristeso

di la vintro

tote

senkolora.

La pinti di la branchi

arida

levita vers supre

frolas

la griza cielo

e semblas demandar

aquo

de la nubi distensita ed avara

qui su impozante

okupas la tota cielo

ed igas ol

melankolioza

en la pikturo

facita da la vintro

tote

senkolora.

La branchi desvestizita

memoras nostalgioze

la verda vesti

quin l’olima printempo

donacis a li

e nun

spoliita dal autuno

fremisas

pro singla ventosufleto

sendata da la vintro

tote

senkolora.

Ma – ho! – surprizo!

Arivas subite

me ne savas de ube

un…

du…

tri peceti

de la verdo perdita.

E quar, e kin

verda papagayeti

qui pozas su

sur la pinti di la branchi

e kolorizas li vivace

neexpektite.

Li sendesis por stuporigar.

Li sendesis

dal akuzita vintro

qua evidente ne es

tote

senkolora.

Qual astonanta surprizo

es ica donacajo

subita!

E qual gracioza kreureti

es ica verd uceli

qui montras longa kaudi

e flava pektoreti.

Ka li ne esas

vere plu joyigiva

kam la printempal hirundi

triste blanka e nigra?

La vintro depresita

volis prenar hodie

sua revancho

de la fiera printempo

qua kustumas desfaldar

ed ostentar omnaloke

sua reputeso koloral.

La papagayeti

turnas e saltetas

de un brancho

ad altra

vivacigante la nud arboro

per sua hela verdo

movanta.

E la pikturo

richigesis

da la kolorizita trezoreti.

E la humoro

joyigesis

da la kolorizita surprizeti.

Mem la vintro

havas sua karti

por ludar koloroze

e surprizar.

 

T. M.

Nessun commento:

Posta un commento